Salon Dekorasyonuna Başlamak İçin Neler Yapılır

Kısa cevap: Salon dekorasyonuna başlarken önce boyaya ya da mobilyaya değil, odanın nasıl kullanıldığına bakılır. Salonda kim, ne zaman, ne yapıyor sorusunu yanıtladıktan sonra sırayla şunlar gelir: ölçü almak, oturma grubunun yerini belirlemek, duvar rengini seçmek, aydınlatmayı katmanlamak ve en sonunda halı, perde, yastık gibi tekstille odayı toparlamak. Bu sıra bozulduğunda ortaya "güzel parçalardan oluşan ama huzursuz" bir salon çıkıyor.

Nereden başlamalıyım, boyadan mı mobilyadan mı?

Cevap ikisi de değil: kâğıttan. Elinize bir metre alıp odanın uzunluğunu, genişliğini, pencere ve kapı yerlerini, radyatörün konumunu ve prizleri not edin. Kabaca bir kroki yeter. Bunu yapmadan mobilya bakmaya başlarsanız, üç kişilik koltuğun kapı açılışını kestiğini ancak koltuk eve girdiğinde fark edersiniz.

Krokinin üstüne şu iki şeyi işaretleyin: ana odak noktası (televizyon, şömine, geniş bir pencere ya da büyük bir tablo) ve geçiş yolları. Salonda kapıdan balkona, kapıdan mutfağa doğru en az 60-70 santimlik boş bir koridor kalmalı. Oturma grubu bu koridorların dışına yerleşir.

Salonu nasıl kullandığımı nasıl netleştiririm?

Kendinize dürüst sorular sorun: Salonda daha çok film mi izliyorsunuz, misafir mi ağırlıyorsunuz, çocuk mu oynuyor, laptopla çalışıyor musunuz? Film ağırlıklı bir salonda derin ve rahat bir koltuk, sohbet ağırlıklı bir salonda karşılıklı iki oturma birimi mantıklıdır. Aynı odaya çalışma köşesi de sığdıracaksanız, bunu baştan planlamak sonradan araya masa sıkıştırmaktan çok daha temiz sonuç verir.

Renk seçimini hangi aşamada yaparım?

Renge, elinizde kalacak büyük parçalar belliyken karar vermek en kolayıdır. Mevcut koltuğunuz kalacaksa duvar rengini ona göre seçin; koltuk da yenilenecekse duvarı açık ve nötr bırakıp rengi tekstille vermek daha güvenli bir yol.

Pratik bir oran: alanın yaklaşık %60'ı ana renk (duvarlar, büyük yüzeyler), %30'u ikincil renk (koltuk, perde, halı), %10'u vurgu rengi (yastık, tablo, obje). Bu oran salonun dağınık görünmesini engeller.

Boya seçerken kutunun kapağındaki renge değil, duvarda kuruduktan sonraki haline bakın. Küçük bir tenekeyle 1 metrekarelik deneme yapıp gündüz, akşam ve yapay ışıkta üç kez kontrol etmek en ucuz sigortadır. Duvar rengi seçerken ışığın yönü, odanın büyüklüğü ve zemin rengi gibi ayrıntıları ayrı ayrı ele alan bir rehber sitede mevcut; renk kararında zorlanıyorsanız oraya göz atmak işinizi hızlandırır.

Mobilyayı nasıl yerleştirmeliyim?

Salon dekorasyon nasıl yapılır sorusunun en çok hata yapılan kısmı burası. En yaygın yanlış, tüm mobilyaları duvarlara yapıştırıp ortada boş bir meydan bırakmak. Bu, odayı büyütmez; aksine bir bekleme salonu havası verir.

• Koltuğu duvardan 5-10 cm ayırın. Küçük bir boşluk bile odaya derinlik katar.
• Sehpa ile koltuk arası 40-45 cm olsun. Uzanınca bardağa yetişebilmelisiniz, ama bacağınızı da çarpmamalısınız.
• Karşılıklı oturma birimleri arası 2,5 metreyi geçmesin. Daha uzağı, sohbeti bağırmaya dönüştürür.
• Yükseklikleri değiştirin. Hepsi aynı hizada duran mobilyalar odayı düzleştirir; bir yüksek kitaplık ya da uzun bir lambader dengeyi kurar.

Odanın bir tarafı ağır, diğer tarafı bomboş kalıyorsa kütle dengesi bozulmuş demektir. Ağır bir yemek masasının karşısına hafif bir sehpa değil, dolgun bir koltuk ya da bitki grubu koymak gerekir.

Aydınlatmayı ne zaman düşünmeliyim?

Mobilya yerleşimi netleşir netleşmez. Çünkü lambader nereye girecek, priz orada var mı, okuma köşesi hangi duvarda olacak gibi sorular yerleşime bağlı. Tek bir tepe avizesiyle idare edilen salon, akşamları hep aynı ve yorgun görünür. Üç katman hedefleyin: genel aydınlatma (tavan), görev aydınlatması (okuma lambası, çalışma köşesi), atmosfer aydınlatması (masa lambası, dolaplarda gizli şerit LED). Ampullerin ışık renginin de tutarlı olması önemli; salonda 2700-3000K aralığı sıcak ve dinlendirici bir zemin kurar.

Odayı toparlayan son adım hangisi?

Tekstil ve duvarlar. Halı, oturma grubunu bir arada tutan görünmez bir çerçevedir; koltuğun ön ayaklarının halının üstüne basacak kadar büyük olmalı. Perde ise mümkün olduğunca tavana yakın asılırsa pencereyi ve odayı olduğundan yüksek gösterir.

Duvara asacağınız tablo ya da baskıların merkezi, göz hizasına yani zeminden yaklaşık 145-150 cm yükseğe gelsin. Koltuğun üstüne asıyorsanız görselin genişliği koltuğun üçte ikisi kadar olmalı; küçük tek bir çerçeve o duvarda kaybolur.

En son bitkiler gelir. Bir büyük saksı, iki orta ve birkaç küçük saksı kombinasyonu, hiçbir dekor objesinin başaramadığı canlılığı verir.

Sırayı özetleyen küçük bir tablo